Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/11-148 E., 2014/87 K. sayılı kararında, bir Cumhuriyet savcısının soruşturma sırasında Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderdiği müzekkerede, mahkeme kararının bazı bentlerini 'kapatarak' göndermesinin 'resmi belgede sahtecilik' suçunu oluşturmadığına karar verilmesinin ardındaki temel gerekçe nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/11-148 E., 2014/87 K. sayılı kararında, Cumhuriyet savcısının el koyma kararı metninin bazı bentlerini (infaza konu olmayan) fotokopi üzerinde kapatarak ilgili makama göndermesinin 'resmi belgede sahtecilik' suçunu oluşturmadığına karar verilmiştir. Temel gerekçe, sahtecilik suçunun unsurlarından olan 'aldatıcılık yeteneği'nin somut olayda bulunmamasıdır. Kararda, 'onaysız fotokopi niteliğindeki kararın yalnızca (a) bendi gözükmekte olup, (a) bendinin son cümlesindeki 'el konulmasına' ibaresinden sonra uzun bir boşluk olduğu ve 'evrakın Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine' cümlesi ile arasında (b) ve devam eden bentlerin olması gerektiği ve bu bölümlerinin kapatıldığı çok açık belli ve ilk bakışta anlaşılabilir olduğundan, aldatma yeteneği de bulunmayıp sahtecilik suçu bu yönüyle de oluşmayacaktır' denilmiştir. Bu, sahtecilik suçunda önemli olanın, belgenin 'gerçekmiş gibi' gösterebilme ve böylece kişileri aldatma potansiyeli olduğunun vurgusudur. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2013/11-148 E., 2014/87 K., TCK Madde 204)