Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/1882 E., 2016/4955 K. sayılı kararında, nitelikli hırsızlık suçunda (TCK 142/3 ve 143) sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilmesi neden savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilmiştir?

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/1882 E., 2016/4955 K. sayılı kararında, 5237 sayılı TCK'nın 142/3 (nitelikli hırsızlık) ve 143. (gece vakti işlenen hırsızlık) maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının, CMK 150/3'teki zorunlu müdafilik sınırını aştığı kabul edilmiştir. Bu durumda, sanıklara CMK 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca zorunlu müdafi atanması yasal bir zorunluluktur. Bu zorunluluğa uyulmayarak yargılamaya devam edilmesi, CMK 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle 'savunma hakkının kısıtlanması' olarak değerlendirilmiştir. Savunma hakkının kısıtlanması, adil yargılanma hakkının temel bir ihlali olup, mutlak bozma nedenidir. (Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2015/1882 E., 2016/4955 K., TCK Madde 142/3, TCK Madde 143, CMK Madde 150/3)