Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/268 E., 2021/398 K. sayılı kararında, CMK 188/1 maddesinde 'zorunlu müdafiyi' mahkeme heyetinden sayılmasının hukuki önemi nedir? Bu kurala uyulmamasının temyiz denetimindeki yeri nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/268 E., 2021/398 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, CMK 188/1 maddesi, 'Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulunması şarttır.' hükmünü içerir. Bu madde, 'zorunlu müdafiyi' adeta mahkeme heyetinden sayarak onun duruşmadaki varlığını yargılamanın geçerliliği için kritik bir unsur haline getirmiştir. Bu kurala uyulmaması (yani zorunlu müdafiin duruşmada hazır bulunmaması), CMK 289/1-e bendinde 'Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması' olarak düzenlenen 'kanuna kesin aykırılık' hallerinden biridir. Bu tür hukuka aykırılıklar, temyiz denetiminde temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa dahi resen incelenir ve bozma nedeni oluşturur. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2018/268 E., 2021/398 K., CMK Madde 188/1, CMK Madde 289/1-e)