Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/441 E., 2020/468 K. sayılı kararında, 'adaletin selameti' ilkesi Ceza Muhakemesi Hukukunda nasıl tanımlanmıştır ve bu ilkenin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarındaki yeri nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/441 E., 2020/468 K. sayılı kararında, 'adaletin selameti' ilkesi, Ceza Muhakemesi Hukukunda adli yardım müessesesinin konusu olarak tanımlanmıştır. Bu ilke, kişinin maddi olanaklarının avukat tutmaya elverişli olmadığı hallerde resen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanma hakkını ifade eder. AİHM içtihatlarında (örneğin Salduz/Türkiye kararı), Sözleşme'nin 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde belirtilen bu hakkın, adil yargılanmanın temel özelliklerinden biri olduğu vurgulanmıştır. AİHM, her sanığın, gerekiyorsa resmi olarak görevlendirilen bir avukat tarafından etkili bir şekilde savunulması hakkının adil yargılanmanın temel özelliklerinden biri olduğunu belirtmekle birlikte, avukat tayin edilmesinin tek başına adli yardımın etkili olmasını garanti etmediğini de vurgulamıştır. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2018/441 E., 2020/468 K., AİHS Madde 6/3-c)