Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2014/12244 E., 2018/272 K. sayılı kararında, sanıklara kendilerine zorunlu savunman atandığından haberdar edilmedikleri durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin hukuki sonuçları doğurup doğurmayacağı nasıl değerlendirilmiştir?

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2014/12244 E., 2018/272 K. sayılı kararında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (örneğin 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56 K. gibi) emsal kararlarına atıfla, 'kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı' belirtilmiştir. Bu durum, sanığın savunma hakkının etkin bir şekilde kullanılabilmesi için, atanan müdafiden haberdar olması ve bu ilişkiyi kabul etmesi gerektiği prensibine dayanır. Eğer sanık müdafiden haberdar değilse, müdafiye yapılan tebliğler sanık için geçerli sayılmaz ve bu durum yargılamada telafisi mümkün olmayan bir hukuka aykırılık oluşturabilir, savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. (Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2014/12244 E., 2018/272 K., CMK Madde 150)