Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/4723 K. sayılı kararında, hırsızlık suçunun 'gece vakti' işlendiği gerekçesiyle TCK 143. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması, ancak somut bilgi ve belge bulunmaması durumunda 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi açısından nasıl değerlendirilmiştir?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/4723 K. sayılı kararında, sanık hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği kabulüyle TCK 143. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmasına rağmen, dosyada suçun gece vakti işlendiğine dair somut bilgi ve belge bulunmadığı belirtilmiştir. Mağdurun beyanı ve sanığın ikrarında 'sabaha doğru' ifadeleri yer alsa da, suç tarihinde yaz saati uygulaması dikkate alındığında, eylemin 'gündüz' gerçekleştirildiği sonucuna varılmıştır. Bu durumda, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerektiği ve TCK 143. maddesi uyarınca artırım yapılmasının isabetsiz olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemi yerinde görülerek, Yerel Mahkeme kararı CMK 309/4-d maddesi uyarınca bozulmuş ve Yargıtay doğrudan ceza artırımını kaldırmıştır. (Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2018/4723 K., TCK Madde 143, TCK Madde 6/1-e, CMK Madde 309/4-d)