Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/2345 E., 2018/183 K. sayılı kararında, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesindeki 'kapsam dışı bırakılan suçlar' (örneğin nitelikli cinsel saldırı) açısından denetimli serbestlik hükümleri nasıl uygulanmıştır? Bu durum, içtima eden cezalar açısından nasıl bir 'eşitlik prensibi' tartışması yaratmıştır?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/2345 E., 2018/183 K. sayılı kararında, 671 sayılı KHK'nın geçici 6. maddesiyle bazı suçlar (kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı vb.) denetimli serbestlikte lehe olan infaz oranları ve süreleri dışına çıkarılmıştır. Kararda, hükümlünün içtima kararına dahil cezalarından birinin nitelikli cinsel saldırı suçu olması nedeniyle, bu cezanın infazında şartla tahliye tarihinin 2/3 oranı üzerinden hesaplanacağı ve şartla tahliye tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanabileceği belirtilmiştir. Yargıtay, aksi bir düşüncenin, sadece kapsam dışı suç işleyen hükümlünün 2/3 oranında infaz edilmesi gerekirken, kapsam dışı suçun yanında kapsam içi suçlar da işleyen hükümlünün sırf bu suçlardan aldığı cezaların içtima ettirilmesi nedeniyle şartla tahliyesine 2 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tahliye edilmesi gibi 'kanun koyucunun açık iradesine, eşitlik prensibine ve ceza adalet sistemine aykırı düşeceği' gerekçesiyle kanun yararına bozma istemini kabul etmiştir. (Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2017/2345 E., 2018/183 K., 671 sayılı KHK Geçici Madde 6, 5275 sayılı Kanun)