Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/268 E., 2021/398 K. sayılı kararında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanığa CMK 150/3 uyarınca zorunlu müdafi atanması gerekip gerekmediği nasıl değerlendirilmiştir? 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesinin bu konudaki etkisi nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/268 E., 2021/398 K. sayılı kararında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan (TCK 314/2) yargılanan sanığa CMK 150/3 uyarınca zorunlu müdafi atanması gerektiği kabul edilmiştir. TCK 314/2, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası öngörürken, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddesi, terör suçlarında ilgili kanunlara göre tayin edilecek hapis cezalarının yarı oranında artırılmasını ve bu artırımın üçte ikiden az olamayacağını düzenler. Genel Kurul, terör suçlarının mutlak terör suçlarından olması ve 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesi gereğince herhangi bir takdir hakkı kullanılmaksızın cezanın yarı oranında artırılmasının zorunlu olması nedeniyle, cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda, adil ve etkin yargılanma hakkı kapsamında, istemi olup olmadığına bakılmaksızın sanığa müdafi atanması zorunludur. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2018/268 E., 2021/398 K., TCK Madde 314/2, 3713 sayılı Kanun Madde 5, CMK Madde 150/3)