5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinde düzenlenen 'koşulları oluşmadığı halde malvarlığı değerlerine el konulan kimselerin tazminat isteme' hakkı, suçta kullanılan bir araca el konulması durumunda nasıl değerlendirilir? Yargıtay, suçta kullanılan bir aracın tazminata hak kazandırıp kazandırmayacağını hangi şartlara bağlamıştır?

CMK'nın 141/1-j bendine göre, koşulları oluşmadığı halde malvarlığı değerlerine el konulan kimseler tazminat isteyebilir. Ancak Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2014/5489 E., 2015/1658 K. ve 2013/27484 E., 2014/6481 K. sayılı kararları, suçta kullanılan bir araca el konulması durumunda tazminat hakkının oluşup oluşmadığını değerlendirmiştir. Bu kararlara göre, eğer dava konusu araç suçta kullanıldığı ve el koymayı öngören CMK'nın 128/2-d maddesi ile 128/1-son fıkrasının şartları (taşınmaz, hak, alacak ve diğer malvarlığı değerlerinin şüpheli veya sanıktan başka bir kişinin zilyetliğinde bulunması halinde dahi el koyma) oluşmuşsa ve aracın maliki veya yasal temsilcisinin izniyle kullanıldığına dair delil bulunmuyorsa, tazminat isteme koşulları oluşmamaktadır. Bu durumda, araç maliki ile mahkumiyetine karar verilen sanık arasında genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu edilmesi gereken bir alacak söz konusu olabilir, ancak CMK 141 kapsamında doğrudan bir tazminat hakkı doğmaz. (CMK Madde 141/1-j, CMK Madde 128/1, CMK Madde 128/2-d, Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2014/5489 E., 2015/1658 K., Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/27484 E., 2014/6481 K.)