CMK Madde 150/2'de belirtilen 'zorunlu müdafilik' halleri nelerdir? Bu durumlarda müdafi görevlendirilmesinde şüpheli veya sanığın iradesinin bir önemi var mıdır?

CMK Madde 150'nin ikinci fıkrasına göre, müdafisi bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, 'istemi aranmaksızın' bir müdafi görevlendirilir. Bu durumlar, şüpheli veya sanığın ruhsal ve fiziksel durumu nedeniyle kendini yeterince savunamayacağı kabul edilen ve dolayısıyla adil bir muhakemenin zorunlu kılması nedeniyle müdafi yardımının mutlak surette sağlanması gereken hallerdir. Bu hallerde şüpheli veya sanığın müdafi görevlendirilmesini açıkça istemese dahi (hatta karşı çıksa bile) resen müdafi atanması zorunludur. (CMK Madde 150/2, CMK Madde 150 Gerekçesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2018/441 E., 2020/468 K.)