Bir sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde, yargılama gideri olarak, CMK m. 150 uyarınca görevlendirilen zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesine karar verilmiştir. Bu karar, AİHS m. 6/3-c'ye aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle kanun yararına bozulmuştur. Yargıtay'ın bu bozma kararı, CMK m. 309/4'ün hangi bendi kapsamındadır?

Bu bozma kararı, CMK m. 309/4'ün (b) ve (d) bentleri arasında yoruma açık bir durum yaratır, ancak genellikle (d) bendi kapsamında kabul edilir. - **(b) Bendi Açısından:** Yargılama gideri, hükmün esasına ilişkin olmayan, 'mahkumiyetin fer'i' niteliğinde bir unsurdur. Bu nedenle, bu konudaki bir hata, 'mahkumiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne' ilişkin bir bozma olarak görülebilir. Bu durumda dosyanın yerel mahkemeye iadesi gerekir. - **(d) Bendi Açısından (Daha Yaygın ve Pratik Yaklaşım):** Yargıtay, bu tür durumlarda daha pratik bir çözüm olan (d) bendini uygulama eğilimindedir. Zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınması kararının iptali, sonuç olarak sanığın ödeyeceği miktarı azaltarak ona 'daha hafif bir' mali yükümlülük getirmektedir. Bu, cezanın kendisi olmasa da, hükmün mali sonucunu hafifleten bir durumdur. Yeniden yargılama gerektirmeyen bu basit düzeltme işlemini, Yargıtay, CMK m. 309/4-d'nin ruhuna uygun olarak, 'daha hafif bir sonuca hükmetme' olarak yorumlayıp, doğrudan kendisi yapar. Yani, hüküm fıkrasından bu giderin tahsiline ilişkin bölümü çıkararak hükmü düzeltir. (Bkz. Yargıtay 6. CD 2018/1258 K.) Bu, yargılamayı hızlandırır ve daha etkin bir çözümdür.