Bir sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde, ceza TCK m. 62 uyarınca 1/6 oranında indirilmiştir. Ancak kararın gerekçesinde, bu indirimin neden yapıldığına dair hiçbir açıklama bulunmamaktadır. Bu durum, kanun yararına bozma konusu yapılabilir mi?

Bu durum, genellikle kanun yararına bozma konusu yapılmaz. TCK m. 62'deki takdiri indirimin uygulanıp uygulanmaması ve uygulanacaksa oranın ne olacağı (kanun 1/6 olarak sabit bir oran belirlemiştir), mahkemenin 'takdir hakkı' kapsamındadır. Mahkemenin, bu takdir hakkının gerekçesini kararında göstermesi (CMK m. 230), adil yargılanma ve kararların denetlenebilirliği açısından bir zorunluluktur. Gerekçe gösterilmemesi bir hukuka aykırılıktır. Ancak, kanun yararına bozma (CMK m. 309), kural olarak mahkemenin takdir hakkının denetlendiği bir yol değildir. Yargıtay, takdir hakkının 'kullanılmasındaki' isabetsizlikleri veya gerekçesizliği, genellikle olağan kanun yolu olan istinaf/temyiz incelemesinde ele alır. Kesinleşmiş bir hükümde, takdiri indirimin gerekçesiz olması, Yargıtay tarafından genellikle 'kanun yararına bozmayı gerektirecek nitelikte bariz bir hukuka aykırılık' olarak görülmez. Bu tür eksikliklerin, hükmün esasına etki eden ağır bir hata olmadığı kabul edilir. Bu nedenle, Adalet Bakanlığı'nın bu gerekçeyle yapacağı bir kanun yararına bozma talebinin Yargıtay tarafından reddedilme olasılığı yüksektir.