CMK m. 150/2'ye göre zorunlu müdafi atanmış bir sanık, yargılama sonunda beraat etmiştir. Sanık, bu yargılama sürecinde çektiği manevi sıkıntılar veya uğradığı maddi zararlar (örneğin iş kaybı) için CMK m. 141 uyarınca devletten tazminat talep edebilir mi?

Hayır, talep edemez. CMK m. 141, haksız olarak uygulanan 'koruma tedbirleri' nedeniyle uğranılan zararların tazminini düzenlemektedir. Bu koruma tedbirleri, kanunda sınırlı sayıda sayılmıştır: haksız yakalama, haksız tutuklama, haksız arama, haksız el koyma vb. Bir kişi hakkında kamu davası açılması ve bu dava sonucunda beraat etmesi, tek başına CMK m. 141 kapsamında bir tazminat hakkı doğurmaz. Yargılanma süreci, bir koruma tedbiri değildir. Kişinin beraat etmesi, yargılamanın kendisinin 'haksız' olduğu anlamına gelmez. Tazminat hakkı, ancak yargılama sırasında m. 141'de sayılan haksız bir koruma tedbirine (örneğin, haksız yere tutuklu kalmış olması) maruz kalması halinde doğar. Sadece zorunlu müdafi atanarak yargılanıp beraat etmek, bu kapsamda bir tazminat nedeni değildir.