TCK m. 168'in uygulanmasında 'etkin pişmanlığın samimiyetine ve zararın tazmin edilen miktarına göre, takdire yetkisi tanınmıştır' (TCK m. 168 Gerekçesi). Hakimin bu takdir yetkisi, YCGK'nin 2019/274 K. kararında belirtilen 'soruşturma aşamasında yapılacak indirimin 1/2'den fazla olması gerektiği' ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir?

Bu iki durum birbiriyle çelişmez, aksine birbirini tamamlar. Hakimin takdir yetkisi mutlak ve sınırsız değildir; kanunun sistematiği ve temel ilkelerle sınırlıdır. TCK m. 168 gerekçesinde belirtilen takdir yetkisi, hakimin indirim oranını belirlerken (örneğin 2/3'e 'kadar' olan aralıkta) somut olayın özelliklerini (pişmanlığın samimiyeti, zararın ne kadarının giderildiği vb.) dikkate alması gerektiğini ifade eder. YCGK'nin 2019/274 K. kararındaki '1/2'den fazla olma' ilkesi ise, bu takdir yetkisinin alt sınırını çizen bir yorum kuralıdır. Yani, hakim soruşturma aşamasında gösterilen etkin pişmanlık için indirim oranını belirlerken, bu oranın mutlaka 1/2'den fazla olması gerektiğini bilerek hareket etmelidir. Bu alt sınırın üzerinde, 2/3'e kadar olan aralıkta ise, somut olayın özelliklerine göre takdir hakkını kullanacaktır. Dolayısıyla, YCGK kararı takdir yetkisini ortadan kaldırmamakta, sadece bu yetkinin kullanılacağı aralığı kanunun amacına uygun şekilde belirlemektedir.