5237 sayılı TCK'da etkin pişmanlığın, 'tüm suçlarda uygulanabilecek genel bir hüküm olarak değil, özel suç tipleri bakımından uygulanabilecek istisnai bir kurum' olarak düzenlenmesinin (YCGK 2017/687 E.) altında yatan temel ceza siyaseti mantığı nedir? Neden her suç etkin pişmanlığa elverişli değildir?

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #189352

Etkin pişmanlığın istisnai bir kurum olarak düzenlenmesinin altında yatan temel ceza siyaseti mantığı, suçun niteliği, korunan hukuki değer ve zararın giderilme imkanı arasındaki dengeye dayanır. Her suçun etkin pişmanlığa elverişli olmamasının nedenleri şunlardır: 1. **Korunan Hukuki Değerin Niteliği:** Etkin pişmanlık, genellikle sonuçları geri döndürülebilir veya tazmin edilebilir nitelikteki suçlar için öngörülmüştür. Özellikle malvarlığına karşı suçlarda (hırsızlık, dolandırıcılık), çalınan mal iade edilebilir veya maddi zarar tazmin edilebilir. Ancak, kasten öldürme, cinsel saldırı gibi suçlarda, ihlal edilen hukuki değer (yaşam hakkı, cinsel dokunulmazlık) geri döndürülemez veya parayla tazmin edilemez niteliktedir. Bu tür suçlarda zararın giderilmesi mümkün olmadığından, etkin pişmanlık anlamsız kalır. 2. **Kamu Düzeni ve Güvenliği:** Devletin güvenliğine karşı suçlar, terör suçları gibi kamusal tehlike yaratan ve sadece bireysel bir mağduru olmayan suçlarda, failin sonradan pişmanlık göstermesi, suçun yarattığı kamusal tehlikeyi ve zararı ortadan kaldırmaz. Bu tür suçlar için ancak bilgi verme, örgütü çökertme gibi farklı nitelikte özel etkin pişmanlık düzenlemeleri (ör. TCK m. 221) getirilebilir. 3. **Suçun Yapısı:** Bazı suçlar, niteliği gereği pişmanlığa elverişli değildir. Örneğin, bir hakaret suçu işlendikten sonra 'pişmanım' demek, söylenen sözün yarattığı manevi zararı ve onur kırıklığını tam olarak ortadan kaldırmaz. Bu nedenle kanun koyucu, etkin pişmanlığı daha çok maddi sonuçları olan suçlarla sınırlandırmıştır. Sonuç olarak, kanun koyucu, hangi suçlarda mağdurun zararının giderilmesinin toplumsal barışa daha fazla katkı sağlayacağını ve failin pişmanlığının ödüllendirilmeye değer olduğunu takdir ederek, bu kurumu belirli suç tipleriyle sınırlandırmıştır. Bu, ceza adalet sisteminde orantılılık ve suçla mücadelede etkinlik ilkelerinin bir yansımasıdır.