Bir Cumhuriyet Savcısı, yürüttüğü soruşturmada CMK m. 128 uyarınca bir el koyma kararı alınmasını talep etmiş ve mahkeme bu talebi kısmen kabul, kısmen reddetmiştir. Savcının, bu kararın sadece kabul edilen kısmını içeren, reddedilen kısımları ise fotokopide kapatılmış bir suretini infaz için ilgili kuruma göndermesi, YCGK 2013/11-148 E., 2014/87 K. sayılı kararında hangi suçlar açısından tartışılmış ve nasıl bir sonuca varılmıştır?

YCGK 2014/87 K. sayılı bu önemli kararda, savcının eylemi iki suç açısından tartışılmıştır: 1. **Resmi Belgede Sahtecilik (TCK m. 204):** Kurul, bu suçun oluşmadığına karar vermiştir. Gerekçeleri şunlardır: a) Eylem, kararın aslı üzerinde değil, onaysız bir fotokopi üzerinde yapılmıştır. b) Fotokopideki boşluklar ve metin akışındaki kopukluk, belgenin bir kısmının eksik olduğunun ilk bakışta anlaşılabilir olduğunu, dolayısıyla 'aldatıcılık (iğfal) kabiliyetinin' bulunmadığını göstermektedir. Sahtecilik suçunun temel unsuru olan aldatma yeteneği oluşmadığı için suçun unsurları eksiktir. 2. **Görevi Kötüye Kullanma (TCK m. 257):** Kurul, bu suçun da oluşmadığına karar vermiştir. Savcının eyleminin 'görevinin gereklerine aykırı' bir hareket olduğu kabul edilmekle birlikte, suçun diğer unsurları olan 'kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız menfaat sağlama' şartlarının gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır. Kurul, o dönemdeki uygulamada şirket ortaklarının hisselerine konulan tedbirin fiilen şirket malvarlığı üzerinde de tasarrufu engellediğini, savcının eyleminin tek başına bir mağduriyet yaratmadığını ve eylemin yargısal takdir kapsamında kaldığını değerlendirmiştir. Sonuç olarak, savcının her iki suçtan da beraatine ilişkin Özel Daire kararını onamıştır.