Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2015/13734 E. sayılı kararında, mahkemenin satışına karar verilen bir parseldeki gaip payına düşen bedelin Hazineye irat kaydına karar verirken, satışı düşen diğer parsel hakkında olumlu-olumsuz bir hüküm kurmaması neden HMK m. 297/2'nin ihlalidir? Mahkeme bu durumda ne yapmalıydı?

Bu durum, HMK m. 297/2'nin 'taleplerden her biri hakkında verilen hükümle... gösterilmesi gereklidir' şeklindeki amir hükmünün ihlalidir. Davacı Hazine, her iki parseldeki gaiplere ait paylar hakkında bir talepte bulunmuştur. Mahkemenin, sadece taleplerden birini (satışı gerçekleşen parsel) karara bağlayıp, diğer talep (satışı düşen parsel) hakkında hiç hüküm kurmaması, kararı eksik bırakır. Mahkemenin, yargılamayı bitirirken, dava konusu edilen tüm talepleri bir sonuca bağlama zorunluluğu vardır. Bu duruma 'hükmün talepleri tüketmesi' denir. Satışı düşen parsel hakkında hüküm kurulmaması, o parsele ilişkin talebin hukuki akıbetini belirsiz bırakmıştır. **Mahkemenin yapması gereken şuydu:** Satışı düşen … parsel sayılı taşınmazdaki gaiplere ait payların hukuki durumu hakkında da bir karar vermeliydi. Örneğin, bu payların da Hazine adına tesciline (eğer koşulları varsa), davanın bu parsel yönünden reddine veya bu parsele ilişkin ortaklığın giderilmesi davasının sonucunun beklenmesine şeklinde, talebi karşılayan olumlu veya olumsuz bir hüküm kurmalıydı. Bir talep hakkında hiç karar vermemek, HMK m. 297/2'ye ve taleple bağlılık ilkesine (HMK m. 26) aykırıdır ve tek başına bozma nedenidir.