HMK m. 297/1-ç, hükmün 'yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi'ni kapsamasını zorunlu kılar. Bu hükmün amacı nedir ve bu konuda bir karar verilmemesi veya eksik karar verilmesi tek başına bozma nedeni sayılır mı?

Bu hükmün iki temel amacı vardır: 1) **Hukuki Belirlilik ve İnfaz Kolaylığı:** Davanın sonunda, tarafların yargılama sürecinde yaptıkları masrafların kimin üzerinde kalacağı, kimin ne kadarını karşı taraftan alacağı ve mahkemeye yatırılan avanslardan artan bir miktar varsa bunun kime iade edileceği konularında hiçbir şüpheye yer bırakmamaktır. Bu, davanın tüm mali sonuçlarıyla birlikte sona ermesini sağlar. 2) **Mülkiyet Hakkının Korunması:** Tarafların mahkeme veznesine yatırdığı ve harcanmayan avanslar, onların mülkiyetindedir. Mahkemenin bu paranın iadesi hakkında karar vermesi, mülkiyet hakkının korunmasının bir gereğidir. Yargılama giderleri ve harcanmayan avansın iadesi hakkında hüküm kurulmaması veya eksik hüküm kurulması, HMK m. 297'nin amir hükmüne aykırılık teşkil eder ve tek başına bir bozma nedenidir. Yargıtay kararlarında sıkça görüldüğü üzere, mahkemenin bu konuyu atlaması, kararın esasına ilişkin diğer kısımlar doğru olsa bile, hükmün bozulmasına yol açar. Ancak bu tür usuli eksiklikler genellikle yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Yargıtay tarafından kararın 'düzeltilerek onanması' yoluna da gidilebilmektedir (HUMK m. 438/7).