TCK m. 27/2 uyarınca meşru savunmada sınırın 'mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan' aşılması halinde faile ceza verilmez. Bu durum bir hukuka uygunluk nedeni midir, yoksa kusurluluğu ortadan kaldıran bir neden midir? CMK m. 223 açısından hangi kararın verilmesi gerekir?

TCK m. 27/2'de düzenlenen bu hal, bir hukuka uygunluk nedeni değildir. Meşru savunmanın kendisi (sınır aşılmadığında) bir hukuka uygunluk nedenidir (TCK m. 25/1). Ancak orantılılık sınırı aşıldığında, fiil artık hukuka uygun olmaktan çıkar ve hukuka aykırı hale gelir. TCK m. 27/2, bu hukuka aykırı fiili işleyen failin, içinde bulunduğu mazur görülebilir psikolojik durum (heyecan, korku, telaş) nedeniyle kusurlu sayılamayacağını düzenler. Dolayısıyla, bu durum 'kusurluluğu ortadan kaldıran kişisel bir neden'dir. Metinlerdeki Yargıtay kararlarında da belirtildiği gibi, 'sınırın aşılması' bir hukuka uygunluk nedeni olmayıp, kusurluluğu ortadan kaldıran veya azaltan bir nedendir. Bu hukuki niteleme, verilecek kararı doğrudan etkiler. CMK m. 223 uyarınca, hukuka uygunluk nedeni varsa 'beraat' (m. 223/2-d) kararı verilirken, TCK m. 27/2 gibi kusurluluğu ortadan kaldıran bir neden varsa 'ceza verilmesine yer olmadığı' (m. 223/3-c) kararı verilmesi gerekir.