YCGK 2018/244 E. sayılı kararında, sanığın yıllardır devam eden sistematik şiddet ve cinsel saldırı karşısında maktulü öldürmesi eylemi, meşru savunma kapsamında nasıl değerlendirilmiştir? Özellikle 'saldırının eş zamanlılığı' şartı, bu tür sürekli ve tekrarı muhakkak saldırılar karşısında nasıl yorumlanmalıdır?

YCGK 2018/244 E. sayılı kararında, mahkeme 'saldırının eş zamanlılığı' ilkesini geniş yorumlamıştır. TCK 25/1, 'gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırı'dan bahseder. Kararda, sanığın maruz kaldığı eylemlerin sadece o anki cinsel saldırıdan ibaret olmadığı; uzun süredir devam eden, sistematik, ısrarlı ve olay gecesi tekrar eden bir saldırılar zinciri olduğu vurgulanmıştır. Sanığın, bu saldırılardan maktulün vazgeçmeyeceğini anlaması ve kendisini başka türlü savunma imkanının kalmaması (kapının kilitli olması, sosyal çevresinin olmaması vb.) nedeniyle eylemi gerçekleştirdiği kabul edilmiştir. Dolayısıyla, saldırı 'tekrarı muhakkak' ve 'gerçekleşen' bir saldırı olarak bütüncül bir şekilde ele alınmış ve savunmanın o anda hal ve koşullara göre saldırıyı defetme zorunluluğu içinde yapıldığı sonucuna varılmıştır. Bu karar, aile içi şiddet gibi sürekli tehdit içeren durumlarda meşru savunmanın dar kalıplarla yorumlanmayacağını göstermektedir.