Menfi tespit davasında ispat yükü kime aittir? Bu genel kuralın istisnası olabilir mi?

Menfi tespit davasında, bir borcun veya hukuki ilişkinin 'olmadığının' tespiti istendiği için, ispat yükü kural olarak 'davacıya', yani borçlu olduğu iddia edilen kişiye aittir (HMK m. 190). Davacı, borçlu olmadığını hukuken geçerli delillerle ispat etmek zorundadır. Ancak bu kural mutlak değildir. Davalının (alacaklının) dayandığı hukuki sebebin niteliğine veya davacının ileri sürdüğü savunmaya göre ispat yükü yer değiştirebilir. Örneğin, davacı borcu ödediğini iddia ediyorsa ödemeyi; davalı alacaklı ise temel ilişkinin varlığını (örneğin bir sözleşmenin kurulduğunu) ispatlamak durumunda kalabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E. 2009/18-364, K. 2009/428 sayılı kararında da belirtildiği gibi, menfi tespit davası genel hükümlere tabi olduğundan, ispat yükü kuralları da somut olayın özelliklerine göre genel hükümler çerçevesinde belirlenir (avukaterdemozkan.com/icra-ve-iflas-hukuku/menfi-tespit-davasi/).