İnsan üzerinde tedavi amaçlı deneme (TCK m. 90/4) suçunun hukuka uygun hale gelebilmesi için aranan 'bilinen tıbbî müdahale yöntemlerinin uygulanmasının sonuç vermeyeceğinin anlaşılması' şartı, bu yöntemlerin tamamının denenmiş olmasını gerektirir mi?

Hayır, gerektirmez. TCK m. 90/4'ün gerekçesinde bu husus açıkça belirtilmiştir. Madde, 'tedaviye yönelik bir denemenin gerçekleştirilmesi için bilinen tıbbi müdahale yöntemlerinin tamamının hasta üzerinde uygulanması şart koşulmamaktadır' demektedir. Önemli olan, mevcut tıbbi veriler ve hastanın özel durumu ışığında, bilinen ve standart kabul edilen tedavi yöntemlerinin o hasta üzerinde bir iyileşme sağlamayacağının veya olumlu bir sonuç vermeyeceğinin 'anlaşılmış' olmasıdır. Bu tespit, uzman hekimler tarafından yapılması gereken tıbbi bir değerlendirmedir. Eğer standart tedavilerin başarısız olacağı yönünde güçlü bir tıbbi kanaat oluşmuşsa, o tedavileri fiilen uygulayıp başarısızlığı beklemeye gerek kalmadan, diğer şartlar da (rıza, hastane ortamı vb.) sağlanarak tedavi amaçlı denemeye geçilebilir.