Evlilik dışı doğan bir çocuğun velayeti kural olarak kime aittir? Anne, velayet hakkına dayanarak, çocuğun babasıyla kişisel ilişki kurmasını engelleyebilir mi? Çocuğun üstün yararı bu durumda nasıl değerlendirilir?

TMK m. 337/1'e göre, 'Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir.' Bu kural, evlilik dışı doğan çocuğun velayetinin yasal olarak annede olduğunu belirtir. Ancak velayet hakkı, mutlak ve sınırsız bir hak değildir. Çocuğun, soybağı kurulmuş olan babasıyla kişisel ilişki kurma hakkı vardır ve bu hak, çocuğun üstün yararının bir gereğidir (TMK m. 323). Anne, velayet hakkına sahip olsa da, haklı bir neden olmaksızın çocuğun babasıyla görüşmesini keyfi olarak engelleyemez. Bir uyuşmazlık durumunda, baba, Aile Mahkemesi'ne başvurarak çocukla kişisel ilişki kurulmasını talep edebilir. Mahkeme, çocuğun yaşını, gelişimini, baba ile olan ilişkisini ve her iki tarafın durumunu göz önünde bulundurarak, çocuğun üstün yararına en uygun olacak şekilde bir kişisel ilişki (görüşme gün ve saatleri) tesis edecektir.