TCK m. 84/4, hangi durumlarda intihara yönlendirme fiilinin 'kasten öldürme' suçundan sorumlu tutulacağını düzenlemektedir? Bu düzenlemenin arkasındaki hukuki mantık ve ceza hukuku sorumluluk türü nedir?

TCK m. 84/4, iki özel durumda failin kasten öldürme suçundan sorumlu tutulacağını belirtir: 1) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş (çocuklar gibi) veya ortadan kaldırılmış (akıl hastası, uyuşturucu etkisindeki kişi gibi) kişileri intihara sevk etmek. 2) Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur etmek. Bu düzenlemenin arkasındaki hukuki mantık, bu durumlarda mağdurun özgür ve geçerli bir iradesinin bulunmamasıdır. Mağdur, fail tarafından adeta bir 'araç' olarak kullanılmaktadır. Ceza hukuku sorumluluk türü açısından bu durum, 'dolaylı faillik' olarak nitelendirilir. Fail, suçu bizzat işlememekte, ancak iradesi olmayan veya iradesi baskı altında olan bir başkasını araç olarak kullanarak öldürme neticesini gerçekleştirmektedir. Bu nedenle fiil, intihara yardımdan çıkıp doğrudan kasten öldürme (TCK m. 81) suçunu oluşturur.