Muhbir tanığın mahkemede dinlenememesi durumunda, ihbarının delil değeri hakkında Yargıtay'ın görüşü nedir?

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2016/2702 E., 2020/180 K. sayılı kararına göre, suçu ihbar eden kişilerin (muhbirlerin) tanık olarak dinlenmesi esastır. Eğer olayı ihbar eden muhbirin kimliği belirlenip CMK'nın 43. ve devamı maddeleri uyarınca tanık olarak dinlenmesi mümkün olmuyorsa, bu kişinin yaptığı ihbar tek başına delil olarak dikkate alınmaz. Mahkeme, bu durumda ihbarı yok sayarak diğer delillere göre sanığın hukuki durumunu belirlemelidir. Muhbirin dinlenememesi halinde, sadece ihbara dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulması eksik araştırma olarak kabul edilir ve bozma nedenidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/muhbir-tanik-veya-ihbarci-tanik-nedir.html)