Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre MERNİS adresine tebligat yapılabilmesinin temel koşulu nedir? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımı nasıldır?

Tebligat Kanunu m. 21/2'ye göre MERNİS adresine doğrudan tebligat yapılabilmesinin temel koşulu, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresi olması ve muhataba daha önce bu adrese tebligat yapılamamış olmasıdır. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2015/6419 E. sayılı kararında da atıf yapılan 5275 sayılı İnfaz Kanunu'nun 20. maddesi gibi özel kanun hükümleri saklıdır. Ancak genel kural şudur: Tebligat memuru önce muhatabın bilinen en son adresine gider. Bu adreste tebligat yapılamazsa ve bu adres aynı zamanda MERNİS adresi değilse, MERNİS adresine m. 21/2'ye göre tebligat çıkarılır. Yargıtay, bilinen en son adrese gidilmeden, doğrudan MERNİS adresine m. 21/1'e göre (adreste bulunmama/imtinaya ilişkin) tebligat yapılmasını genellikle usulsüz kabul etmektedir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/infaz-kanunu-madde-20-cumhuriyet-bassavciliginca-yapilacak-islemler.html; kadimhukuk.com.tr/makale/usulsuz-tebligat/)