TBK m. 350'ye göre kiraya verenin, kendisinin veya kanunda sayılan yakınlarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye davası açabilmesi için, bu ihtiyacın hangi nitelikleri taşıması gerekir?

Yargıtay içtihatları ile şekillenen ve makalede de vurgulanan ilkelere göre, TBK m. 350'ye dayalı bir tahliye davasının kabul edilebilmesi için ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olması gerekir. Bu üç unsurun bir arada bulunması şarttır. 'Gerçek' olması, ihtiyacın bir iddiadan ibaret olmayıp somut verilere dayanmasıdır. 'Samimi' olması, kiracıyı tahliye etmek gibi başka bir amacın arkasına gizlenmemiş olmasıdır. 'Zorunlu' olması ise, ihtiyacın ertelenemez nitelikte olmasıdır. Yargıtay, 'devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyacın' veya 'henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyacın' tahliye sebebi olarak kabul edilemeyeceğini belirtmektedir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/borclar-hukuku/ihtiyac-nedeniyle-tahliye-davasi.html, Y3HD-K.2019/4734)