Makalenin yazarı, parlamenterlerin (milletvekillerinin) kendileri hakkındaki eleştiriler nedeniyle ceza mekanizmalarını kullanmalarına neden karşı çıkmaktadır? Bu görüşünü hangi hukuki ilkelere dayandırmaktadır?

Yazar, parlamenterlerin eleştirilere karşı ceza mekanizmalarını (hakaret, iftira davaları vb.) ve hatta tazminat davalarını kullanmalarının engellenmesi gerektiğini savunmaktadır. Bu görüşünü iki temel gerekçeye dayandırmaktadır: 1) Yasama Dokunulmazlığı ve Eşitlik İlkesi: Dokunulmazlık zırhına sahip bir politikacının, dokunulmazlığı olmayan bir gazeteci veya vatandaşa karşı zaten avantajlı konumda olması nedeniyle, ceza davası açabilmesi 'kanun önünde eşitlik' ilkesine aykırıdır. 2) İfade Özgürlüğü ve İHAM İçtihatları: İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin (İHAM) müstakar içtihatlarına göre, politikacılar eleştirilere karşı sıradan vatandaşlardan çok daha fazla hoşgörü göstermek zorundadır. Yazar, bu ilkenin Türkiye gibi hukuk kültürünün zayıf olduğu ülkelerde ancak kanuni bir yasaklama ile sağlanabileceğini savunmaktadır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/avrupa-birligi-2014-yili-ilerleme-raporu-ve-tespitler)