Boşanma davalarında hükmedilen 'tedbir nafakası', 'iştirak nafakası' ve 'yoksulluk nafakası' kavramlarını amaçları ve hükmedildikleri zaman dilimi açısından karşılaştırınız.

Bu üç nafaka türü, amaçları ve hükmedildikleri zaman dilimi açısından birbirinden ayrılır: 1) Tedbir Nafakası (TMK m. 169): - Amaç: Boşanma davası süresince, eşlerin ve varsa ergin olmayan çocukların barınma, geçinme gibi zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak ve maddi olarak zor durumda kalmalarını önlemektir. - Zaman Dilimi: Boşanma davasının açıldığı tarihten, kararın kesinleştiği tarihe kadar olan 'geçici' bir dönem için hükmedilir. Karar kesinleşince kendiliğinden sona erer. 2) Yoksulluk Nafakası (TMK m. 175): - Amaç: Boşanma nedeniyle yoksulluğa düşecek olan ve kusuru daha ağır olmayan eşin, boşanmadan sonraki geçimini sağlamaktır. - Zaman Dilimi: Boşanma kararının kesinleşmesinden sonra başlar ve kural olarak 'süresizdir'. Ancak, alacaklının yeniden evlenmesi, evli gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması veya haysiyetsiz hayat sürmesi gibi durumlarda mahkeme kararıyla kaldırılabilir. 3) İştirak Nafakası (TMK m. 182): - Amaç: Velayeti kendisine verilmeyen ebeveynin, ergin olmayan çocuğun bakım, eğitim ve sağlık gibi giderlerine mali gücü oranında katılımını sağlamaktır. - Zaman Dilimi: Boşanma kararının kesinleşmesinden sonra başlar ve kural olarak çocuğun 'ergin olmasına' (18 yaşını doldurmasına) kadar devam eder. Eğer çocuk ergin olmasına rağmen eğitimine devam ediyorsa, belirli şartlarda devamına karar verilebilir.