657 sayılı DMK m. 89 uyarınca memurlara 'ücretle ek ders görevi' verilebilmesinin temel koşulu nedir? Bu madde, DMK m. 87'de düzenlenen 'ikinci görev yasağı' ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir? (Danıştay 11. D., E:2002/3762)

657 sayılı DMK m. 89'a göre, memurlara (veya diğer kişilere) 'ücretle ek ders görevi' verilebilmesinin temel koşulu, görevin verileceği eğitim ve öğretim kurumunda (okul, kurs vb.) o dersi verecek 'öğretmen veya öğretim üyesi bulunmaması' halidir. Yani bu, bir zorunluluk ve istisnai bir durumdur. Amaç, eğitim hizmetlerinin aksamadan yürütülmesini sağlamaktır. Bu madde, DMK m. 87'de düzenlenen 'ikinci görev yasağı' ilkesinin bir istisnasını oluşturur. DMK m. 87, memurlara asıl görevlerinin dışında ikinci bir görev verilemeyeceğini ve başka bir yerde çalışamayacaklarını kural olarak yasaklar. Ancak m. 89, bu yasağa bir istisna getirerek, belirli şartlar altında (öğretmen açığı olması) ve belirli bir alanda (eğitim-öğretim) memurlara ücret karşılığında ders verme şeklinde ikinci bir görev verilebilmesine olanak tanır. Danıştay On Birinci Dairesi'nin E:2002/3762 sayılı kararında da bu maddeye atıf yapılarak, ek ders görevinin bu yasal çerçevede verildiği belirtilmiştir. Ancak aynı kararda, ek ders ücretinin %40 fazlasıyla ödenmesi talebi, davacının 'bilfiil öğretmenlik' yapmadığı ve Genel İdare Hizmetleri sınıfında olduğu gerekçesiyle reddedilmiş, bu da ek dersle ilgili hakların kazanılmasında kişinin kadro ve fiili görevinin önemini vurgulamıştır.