5271 sayılı CMK'nın 11. maddesinde düzenlenen 'geniş bağlantı sebebiyle birleştirme'nin, aynı kanunun 8. maddesinde tanımlanan 'bağlantı' kavramından farkı nedir? Mahkemenin bu yetkisini kullanmasının ardındaki usul ekonomisi ve adil yargılanma hakkı ile ilişkisini yorumlayınız.

CMK m. 8, 'bağlantı' kavramını sınırlı ve somut olarak tanımlar: Bir kişinin birden fazla suçtan sanık olması, bir suçta birden fazla sanık bulunması veya suçluyu kayırma gibi bağlı suçların varlığı. CMK m. 11'de düzenlenen 'geniş bağlantı' ise, bu dar tanımlamanın dışına çıkarak mahkemeye daha geniş bir takdir yetkisi tanır. Mahkeme, m. 8'deki durumlardan biri olmasa bile, bakmakta olduğu davalar arasında maddi veya hukuki bir irtibat, delillerin ortaklığı veya birinin sonucunun diğerini etkileme potansiyeli gibi bir 'bağlantı görürse', bu davaları birleştirebilir. Temel fark, m. 8'in objektif ve tanımlı durumları, m. 11'in ise hakimin takdirine dayalı, daha esnek bir 'görülme bağlantısını' esas almasıdır. Bu yetkinin arkasındaki temel amaçlar usul ekonomisi ve adil yargılanma hakkıdır. Davaları birleştirmek; aynı tanıkların tekrar tekrar dinlenmesini, aynı delillerin yeniden toplanmasını önleyerek yargılamayı hızlandırır ve masrafları azaltır (usul ekonomisi). Ayrıca, aynı olaya ilişkin farklı davalarda çelişkili kararlar verilmesinin önüne geçerek, tüm delillerin bir arada değerlendirilmesini ve maddi gerçeğe daha sağlıklı bir şekilde ulaşılmasını sağlar. Bu da sanığın ve mağdurun adil yargılanma hakkına (CMK m. 2/1) hizmet eder. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-11-madde-cmk/)