Bir ticari alım satım ilişkisinde, davalı şirketin ticari defterlerinde davacı tarafından düzenlenen faturaların kayıtlı olması, fatura konusu malların teslim edildiğine dair nasıl bir hukuki sonuç doğurur? İspat yükü bu durumda kime geçer? Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/511 E. sayılı kararını esas alarak açıklayınız.

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/511 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, davalı bir şirketin ticari defterlerine bir faturayı kaydetmesi, faturada belirtilen malın alındığına dair güçlü bir karine teşkil eder. Ticari defterler, sahipleri aleyhine delil niteliğindedir. Bu durumda, malın teslim edildiğini ispat yükü yer değiştirir. Normalde malı teslim ettiğini ispatlamakla yükümlü olan davacı (satıcı), davalının faturayı defterlerine kaydetmesiyle bu yükten kurtulur. İspat yükü, 'malın alınmadığını' iddia eden davalıya (alıcıya) geçer. Davalı, defterlerindeki bu kaydın aksini, yani malları teslim almadığını ispat etmek zorundadır. Yargıtay kararına göre davalı bu iddiasını ancak yazılı delillerle ispat edebilir. Mahkemenin, defterlerde kayıt olmasına rağmen ispat yükünü hala davacıda görerek karar vermesi, Yargıtay tarafından yanılgılı bir değerlendirme olarak kabul edilmekte ve bozma nedeni sayılmaktadır.