CMK m. 42 uyarınca 'eski hale getirme dilekçesi üzerine verilecek karar'ı vermeye hangi mahkeme yetkilidir? Bu istemin kabulü veya reddi kararlarına karşı hangi kanun yollarına başvurulabilir? Bir eski hale getirme dilekçesi, hakkında dilekçe verilen kararın icrasını kendiliğinden durdurur mu?

CMK m. 42/1'e göre, eski hale getirme dilekçesi hakkında karar verme yetkisi, 'süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, o mahkemeye' aittir. Örneğin, temyiz süresini kaçıran bir sanık eski hale getirme talebinde bulunduğunda, bu talebi inceleyecek ve karara bağlayacak olan mercii, temyiz başvurusunu inceleyecek olan Yargıtay'ın ilgili ceza dairesidir; ilk derece mahkemesi değildir. (Bkz. CGK E: 2013/487, K: 2015/514). Eski hale getirme talebine ilişkin kararlara karşı başvurulacak kanun yolları, kararın niteliğine göre değişir: a) Kabul Kararı: CMK m. 42/2'ye göre, eski hale getirme isteminin kabulü hakkındaki karar 'kesin'dir. Yani bu karara karşı herhangi bir kanun yoluna (itiraz vb.) başvurulamaz. b) Ret Kararı: Metnin gerekçesinde de belirtildiği gibi, ret kararına karşı ise genel hükümler çerçevesinde itiraz yoluna gidilebilir. Eski hale getirme dilekçesi, kararın yerine getirilmesini (infazını) kendiliğinden durdurmaz (CMK m. 42/3). Ancak, dilekçeyi alan mahkeme, istem hakkında bir karar verilinceye kadar kararın yerine getirilmesinin ertelenmesine (durdurulmasına) karar verebilir. Bu, mahkemenin takdirine bağlı bir durumdur.