CMK m. 209'da duruşmada okunması zorunlu belgeler sayılmıştır. Bu belgelerin duruşmada okunmaması ve sanığa veya müdafiine bu belgelere karşı diyeceklerinin sorulmaması (CMK m. 215), Yargıtay tarafından nasıl bir usuli hata olarak nitelendirilir?

Yargıtay, bu durumu 'savunma hakkının kısıtlanması' ve 'mutlak bozma nedeni' olarak nitelendirir. CMK m. 209'da sayılan, delil olarak kullanılacak sorgu tutanakları, tanık ifade tutanakları, muayene ve keşif tutanakları, adli sicil özetleri gibi belgelerin duruşmada okunması, ceza muhakemesinin 'sözlülük' ve 'yüz yüzelik' ilkelerinin bir gereğidir. Bu belgeler okunduktan sonra, CMK m. 215 uyarınca taraflara bunlara karşı diyeceklerinin sorulması ise 'çelişmeli yargılama' ilkesinin bir parçasıdır. Tarafların, aleyhlerine olan delillerden haberdar olmaları ve bunlara karşı savunma yapmaları temel bir haktır. Bu usul kurallarına uyulmaması, hükmün dayandığı delillerin taraflarca tartışılmadığı anlamına gelir. Barandogan.av.tr'deki makalede de atıf yapılan Yargıtay kararlarında (örn: 3.CD., 31.01.2007, 4762-627) bu durumun tek başına bozma sebebi olduğu istikrarlı bir şekilde kabul edilmektedir.