Bir memurun, DMK m. 48/A-5'te sayılan katalog suçlardan (hırsızlık, dolandırıcılık vb.) mahkum olması memuriyete engeldir. Peki, bu suçlardan biri nedeniyle hakkında 'beraat' değil de, CMK m. 223/4 uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilmesi durumunda, bu karar memuriyete engel teşkil eder mi?
Hayır, teşkil etmez. 'Ceza verilmesine yer olmadığı' kararı, sanığın fiilinin suç teşkil ettiğinin sabit olmasına rağmen, kanunda sayılan şahsi cezasızlık sebepleri (yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, hukuka aykırı bağlayıcı emrin yerine getirilmesi vb.) veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler nedeniyle faile ceza tertip edilmemesidir. DMK m. 48/A-5, memuriyete engel olmak için kişinin bu suçlardan 'mahkûm olmasını' şart koşar. 'Mahkûmiyet kararı', sanığın suçlu bulunarak hakkında bir ceza (hapis veya adli para cezası) tayin edilmesidir. 'Ceza verilmesine yer olmadığı' kararı ise bir mahkumiyet hükmü değildir. Kişi suçlu bulunmuş ancak cezalandırılmamıştır. Bu nedenle, bu karar adli sicile de mahkumiyet olarak işlenmez ve DMK m. 48/A-5 kapsamında memuriyete engel bir durum oluşturmaz.