İş Kanunu'na göre işverenin iş sözleşmesini fesih hakkı 'geçerli sebeple fesih' ve 'haklı nedenle derhal fesih' olarak ikiye ayrılır. Bu iki fesih türü arasındaki temel farkları; ihbar süresi, tazminat hakları ve uygulanabileceği sözleşme türleri açısından karşılaştırınız.

Geçerli sebeple fesih (İş K. m. 18) ile haklı nedenle derhal fesih (İş K. m. 25) arasındaki temel farklar şunlardır: 1) Nedenin Ağırlığı: Geçerli sebep, işçinin yetersizliği, davranışları veya işyeri gereklerinden kaynaklanan, iş ilişkisinin sürdürülmesini işveren açısından önemli ölçüde zorlaştıran ancak haklı neden ağırlığında olmayan sebeplerdir. Haklı neden ise, iş ilişkisinin devamını çekilmez hale getiren, kanunda sayılmış ağır durumlardır (sağlık sebepleri, ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık, zorlayıcı sebepler). 2) İhbar Süresi ve Tazminatı: Geçerli nedenle fesihte, işveren İş K. m. 17'deki ihbar sürelerine uymak zorundadır; uymazsa ihbar tazminatı öder. Haklı nedenle fesihte ise işveren, bildirim süresini beklemeksizin sözleşmeyi 'derhal' feshedebilir, ihbar tazminatı ödemez. 3) Kıdem Tazminatı: Geçerli nedenle fesihte, işçi bir yılını doldurmuşsa kıdem tazminatına hak kazanır. Haklı nedenle fesihte ise, eğer fesih İş K. m. 25/II'deki 'ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller' nedeniyle yapılmışsa, işçi kıdem tazminatı alamaz. Diğer haklı nedenlerde (sağlık, zorlayıcı sebep) kıdem tazminatı alır. 4) Uygulanacağı Sözleşme: Geçerli nedenle fesih, sadece 'belirsiz süreli' iş sözleşmeleri ve iş güvencesi kapsamında olan işçiler için söz konusudur. Haklı nedenle fesih ise hem belirli hem de belirsiz süreli tüm iş sözleşmeleri için uygulanabilir.