Bir boşanma davasında, mahkemenin, davalının tanıklarını 'yargılamayı uzatmaya yönelik' olduğu gerekçesiyle dinlemeden karar vermesi, hangi temel usul hukuku ilkesini ihlal eder? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2014/2-1239, K: 2016/1058 sayılı kararı bu konuda ne gibi prensipler ortaya koymuştur?

Mahkemenin bu tutumu, HMK Madde 27'de düzenlenen 'Hukuki Dinlenilme Hakkı'nı ihlal eder. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2014/2-1239, K: 2016/1058 sayılı kararında belirtildiği üzere, hukuki dinlenilme hakkı; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olmayı, açıklama ve ispat hakkını ve mahkemenin bu açıklamaları dikkate alarak karar vermesini içerir. Tarafların dinletmek istediği ve vazgeçmediği tanıkların, 'yargılamayı uzatmaya yönelik olduğu' gibi sübjektif bir gerekçeyle dinlenmemesi, savunma hakkını ve dolayısıyla hukuki dinlenilme hakkını kısıtlar. Yargıtay, bu tür bir durumun eksik inceleme olduğunu ve bozma gerektirdiğini belirtmiştir. Tanıkların dinlenmesi, ancak HMK m. 241'deki şartlar (yeterli derecede bilgi edinilmesi) oluştuğunda veya tarafça açıkça vazgeçildiğinde reddedilebilir.