Bir iş sözleşmesinin feshinde, işveren İş Kanunu m. 19 uyarınca 'fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır'. Bu şekil şartına uyulmamasının, yani feshin sözlü olarak yapılmasının hukuki sonucu nedir? Fesih geçersiz mi sayılır, yoksa başka bir yaptırımı mı vardır?

İş güvencesi kapsamında olan (30'dan fazla işçi çalıştıran işyerinde en az 6 ay kıdemi olan) bir işçinin iş sözleşmesinin, İş K. m. 18'deki geçerli bir nedene dayanılarak feshedilmesi durumunda, m. 19'daki yazılılık ve sebep bildirme şartına uyulmaması, feshin 'geçersiz' sayılmasına neden olur. Yani, işçi işe iade davası açtığında, mahkeme feshin esasına (sebebin geçerli olup olmadığına) girmeden, sadece bu şekil şartına uyulmadığı için feshin geçersizliğine ve işçinin işe iadesine karar verir. Fesih, bu durumda baştan itibaren hukuken sakattır. Eğer işçi iş güvencesi kapsamında değilse, yazılı bildirim yapılmaması feshin geçersizliği sonucunu doğurmaz; fesih geçerlidir. Ancak bu durumda işveren, bildirim sürelerine uymadığı için işçiye 'ihbar tazminatı' ödemek zorunda kalır. Ayrıca, fesih sebebini ispat yükü kendisinde olduğu için, yazılı bir bildirim ve gerekçe sunmaması, olası bir alacak davasında işvereni ispat açısından çok zor bir duruma sokar.