HMK m. 225, yeminin konusunun 'kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar' olması gerektiğini belirtir. Bu ifadeden ne anlaşılmalıdır? Bir tanığa, başka bir kişinin ne düşündüğü veya ne niyetle hareket ettiği konusunda yemin teklif edilebilir mi?

'Kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar' ifadesi, yemin edecek olan tarafın bizzat kendi fiilleri, eylemleri, sözleri veya bilgisi dahilindeki olayları kapsar. Yemin, kişinin kendi iradi davranışları veya doğrudan duyu organlarıyla algıladığı olaylar hakkında olabilir. HMK m. 225/2, 'Bir kimsenin bir hususu bilmesi... de kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır' diyerek, kişinin doğrudan tanık olduğu olaylar hakkındaki bilgisinin de yemin konusu olabileceğini belirtmiştir. Hayır, bir tanığa veya tarafa, başka bir kişinin ne düşündüğü, ne niyetle hareket ettiği gibi tamamen o kişinin iç dünyasına ait, sübjektif durumlar hakkında yemin teklif edilemez. Çünkü bu, yemin eden kişinin 'kendisinden kaynaklanan' bir vakıa değildir. Kişi, ancak kendi niyet ve düşüncesi hakkında yemin edebilir; bir başkasının niyetini kesin olarak bilmesi ve bu konuda yemin etmesi mümkün değildir. Bu tür bir soru, yeminin konusuna ilişkin temel kurala aykırı olur ve mahkeme tarafından reddedilmesi gerekir.