Bir yabancı hakkında, 'ikamet izni süresini on günden fazla ihlal etmesi' nedeniyle sınır dışı etme kararı (YUKK m. 54/1-ğ) verilmiştir. Bu yabancı, aynı zamanda Türkiye'de tedavi görmekte olan ve hastalığı 'hayati tehlike arz eden' (YUKK m. 55/1-d) bir kişidir. Bu durumda hangi kanun hükmü öncelikli olarak uygulanır ve idarenin nasıl bir işlem yapması gerekir?

Bu durumda, YUKK m. 55'te düzenlenen 'sınır dışı etme kararı alınamayacak haller' öncelikli olarak uygulanır. YUKK m. 55, m. 54'e göre özel ve istisnai bir hüküm niteliğindedir. Kişinin ikamet ihlali yapması (m. 54) sınır dışı için bir sebep teşkil etse de, aynı kişinin hayati tehlike arz eden bir hastalığı varsa ve sınır dışı edileceği ülkede tedavi imkanı bulunmuyorsa (m. 55/1-d), bu durum sınır dışı edilmesine mutlak bir engel teşkil eder. Bu, 'geri gönderilemezlik (non-refoulement)' ilkesinin sağlık hakkı boyutuyla ilgilidir. İdarenin bu durumda yapması gereken, sınır dışı etme kararını uygulamamak, hatta bu durumdaki bir kişi için insani ikamet izni (YUKK m. 46) gibi alternatif yasal kalış yollarını değerlendirmektir. Kişi, tedavisi tamamlanıncaya veya hayati tehlikesi ortadan kalkıncaya kadar sınır dışı edilemez. İdarenin aksi yönde bir işlem yapması, yani bu kişiyi sınır dışı etmeye kalkışması, hem YUKK'a hem de AİHS'nin 2. (yaşam hakkı) ve 3. (işkence ve insanlık dışı muamele yasağı) maddelerine aykırılık teşkil eder.