Bir işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak suretiyle hırsızlık yaptığı iddiasıyla iş akdi İş K. m. 25/II-e uyarınca feshedilmiştir. Aynı olay nedeniyle açılan ceza davasında, işçi hakkında 'beraat' kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Kesinleşen beraat kararı, iş mahkemesinde görülen işe iade veya alacak davasında mahkemeyi bağlar mı? İş mahkemesi, ceza mahkemesinin aksine, işçinin eyleminin fesih için haklı bir neden oluşturduğuna karar verebilir mi?

Ceza mahkemesinde verilen beraat kararı, iş mahkemesini kural olarak bağlamaz. İş mahkemesi, ceza mahkemesinin aksine işçinin eyleminin haklı bir fesih nedeni oluşturduğuna karar verebilir. Bunun sebebi, ceza hukuku ile iş hukukunun aradığı ispat standartlarının ve amaçlarının farklı olmasıdır. Ceza hukukunda, bir kişinin mahkum edilebilmesi için suçun 'şüpheye yer vermeyecek şekilde' kesin olarak ispatlanması gerekir (in dubio pro reo). İş hukukunda ise, feshin haklılığı için 'kuvvetli bir şüphenin veya yeterli kanaatin' oluşması yeterli olabilir. Ceza mahkemesi, 'yeterli delil olmadığı için' beraat kararı verebilir. Ancak iş mahkemesi, aynı delilleri değerlendirerek, işçinin eyleminin ceza kanunları anlamında suç teşkil etmese bile, işveren ile arasındaki güven ilişkisini temelden sarsacak nitelikte bir 'doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış' (İş K. m. 25/II-e) olduğuna kanaat getirebilir. Örneğin, kasadan eksik çıkan bir paranın işçinin çaldığı kesin olarak ispatlanamasa da, işçinin bu konudaki tutarsız beyanları ve şüpheli hareketleri, iş ilişkisinin devamını imkansız kılan bir güven sarsılması olarak değerlendirilebilir. Dolayısıyla, beraat kararı iş mahkemesi için sadece bir 'takdiri delil' niteliğindedir, bağlayıcı bir 'kesin delil' değildir.