CMK m. 31/1-c, ret isteminin 'duruşmayı uzatmak amacı ile yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa' geri çevrileceğini düzenlemiştir. Hakimin bu kanaate varması için hangi somut göstergeler aranmalıdır? Bir sanığın, her duruşmada farklı ve dayanaksız sebeplerle aynı hakimi reddetmeye çalışması bu kapsamda değerlendirilebilir mi?

Hakimin, bir ret isteminin duruşmayı uzatma amaçlı olduğu kanaatine varması için, talebin objektif olarak kötü niyetli ve haksız bir amaca hizmet ettiğinin 'açıkça' anlaşılması gerekir. Bu değerlendirme keyfi olmamalıdır. Somut göstergeler şunlar olabilir: 1) Talebin Zamanlaması: Davanın tam karara bağlanacağı bir aşamada, daha önce ileri sürülmesi mümkün olan bir sebebin yeni öğrenilmiş gibi sunulması. 2) Talebin Tekrarı: Özellikle aynı sanığın veya müdafiinin, daha önce reddedilmiş veya dayanaksız olduğu açık olan benzer gerekçelerle sürekli olarak ret talebinde bulunması. 3) Gerekçenin Zayıflığı: İleri sürülen ret sebebinin, hakimin tarafsızlığına şüphe düşürmekten çok uzak, soyut ve ciddiyetsiz olması. 4) Delillerin Yokluğu: Ret sebebine ilişkin hiçbir somut delil veya olgu sunulmaması. Evet, bir sanığın her duruşmada farklı ve dayanaksız sebeplerle aynı hakimi reddetmeye çalışması, CMK m. 31/1-c kapsamında değerlendirilebilir. Bu durum, hakkın açıkça kötüye kullanılması ve yargılamayı sürüncemede bırakma kastını gösteren güçlü bir karinedir. Bu halde mahkeme, talebin esasına girmeden, bu gerekçeyle geri çevirme kararı verebilir.