Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'nın (TİB) kapatılarak yetkilerinin Milli İstihbarat Teşkilatı'na (MİT) devredilmesi, bir yazar tarafından 'hukuk devleti' ilkesine aykırı olarak nitelendirilmiştir. Bu eleştirinin temelinde yatan hukuki argümanlar nelerdir? Özellikle MİT'in yapısı, denetimi ve MİT mensuplarının yargısal statüsü (2937 sayılı Kanun m. 26) açısından konuyu değerlendiriniz.

Yazarın eleştirisinin temelinde yatan hukuki argümanlar şunlardır: 1) Kurumsal Nitelik Farkı: TİB, idari ve mali özerkliğe sahip, iletişimin denetlenmesi kararlarını uygulayan ve denetleyen teknik bir kurum olarak tasarlanmıştı. MİT ise, Başbakan'a (şimdi Cumhurbaşkanı'na) bağlı, istihbarat toplama ve analiz etme görevi olan, doğası gereği taraflı ve kapalı bir yapıdır. Haberleşme özgürlüğüne müdahale gibi hassas bir yetkinin, tarafsız ve özerk bir kurum yerine, siyasi iktidara doğrudan bağlı bir istihbarat örgütüne verilmesi, keyfiliğe kapı aralar. 2) Denetim Eksikliği: TİB'in faaliyetleri teorik olarak daha şeffaf ve yargısal denetime daha açıkken, MİT'in faaliyetleri gizlilik esasına dayanır ve denetimi daha zordur. 3) Yargı Dokunulmazlığı: 2937 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca MİT mensuplarının görevleri sırasındaki eylemlerinden dolayı haklarında soruşturma yapılması Cumhurbaşkanı'nın iznine tabidir. Bu durum, yasadışı dinleme gibi bir suç işlendiğinde dahi MİT mensuplarının yargı önüne çıkarılmasını neredeyse imkansız hale getiren bir 'yargı dokunulmazlığı' yaratmaktadır. Bu durum, bireyin hak ihlalleri karşısında etkili başvuru yollarını kapatır ve 'hukuk devleti' ilkesinin temelini oluşturan 'idarenin yargısal denetimi' prensibini zedeler.