Tekerrür (TCK m. 58) kurumunun uygulanabilmesi için, önceki ve sonraki suçlar arasında bulunması gereken 'süre' koşulları nelerdir? 'Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında' tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının ardındaki ceza hukuku mantığı nedir? Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının, failin cezasının infazı üzerinde ne gibi somut sonuçları vardır?

Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, önceki cezanın kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi ve bu iki suç arasında kanunda belirtilen sürelerin geçmemiş olması gerekir. Bu süreler şöyledir (TCK m. 58/2): a) Önceki mahkumiyet beş yıl veya daha az süreli bir hapis cezası ise, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 'üç yıl' geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. b) Önceki mahkumiyet beş yıldan fazla süreli bir hapis cezası ise, bu süre 'beş yıldır'. Adli para cezaları için tekerrür süresi uygulanmaz. 'Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında' tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının mantığı, failin 'suç işleme konusundaki kararlılığı' ve 'kişilik yapısının tehlikeliliği' ile ilgilidir. Kasıtlı suçlar, failin bilerek ve isteyerek kanunu ihlal ettiğini gösterir. Taksirli suçlar ise dikkatsizlik ve özensizlik sonucu işlenir. Kanun koyucu, bu iki farklı kusurluluk türünü, failin suç işleme eğilimini göstermesi açısından aynı kategoride değerlendirmemiştir. Yani, taksirli bir suçtan mahkum olan kişinin, sonradan kasıtlı bir suç işlemesi, onun suç işlemeyi 'meslek edindiği' veya 'tehlikeli bir kişiliğe sahip olduğu' yönünde güçlü bir karine oluşturmaz. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının somut sonuçları şunlardır: 1) Hükmolunan ceza, 'mükerrirlere özgü infaz rejimine' göre çektirilir. Bu rejimde, koşullu salıverilme oranları daha ağırdır, yani mükerrir olan hükümlü cezaevinde daha uzun süre kalır. 2) Mükerrir hakkında cezanın infazından sonra 'denetimli serbestlik tedbiri' uygulanır. Bu, hükümlünün salıverildikten sonra da bir süre devletin denetim ve gözetimi altında kalması anlamına gelir.