Bir hırsızlık suçunda, çalınan malın değerinin 'az' olması (TCK m. 145), failin cezasını nasıl etkiler? Metindeki Yargıtay 13. Ceza Dairesi kararında (2018/8101 K.) bu madde nasıl yorumlanmıştır?

TCK m. 145, 'hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı' durumunda, faile verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, 'ceza vermekten de vazgeçilebileceğini' düzenleyen özel bir maddedir. Bu, hakime geniş bir takdir yetkisi tanıyan, fiilin haksızlık içeriğinin azlığını dikkate alan bir ceza bireyselleştirme aracıdır. Değerin 'azlığı', her somut olayın özelliğine göre (çalınan malın niteliği, çalındığı yer ve zaman, mağdurun uğradığı zarar, failin amacı vb.) hakim tarafından belirlenir. Metindeki Yargıtay 13. Ceza Dairesi kararı (2018/8101 K.), bu maddenin uygulanışına iyi bir örnektir. Olayda sanık, bir işyerinden 150 TL değerinde bir bilgisayar ekranı ve 10 TL değerinde bir maket cep telefonu çalmıştır. İlk derece mahkemesi ve BAM, TCK m. 145'i uygulamamıştır. Yargıtay ise, 'suça konu bilgisayar ekranı ile maket cep telefonunun suç tarihindeki değerleri de gözetilerek' TCK m. 145'in uygulanması gerektiğini belirtmiştir. Yargıtay, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla 'ceza vermekten vazgeçilemeyecek' olsa da, malın değerinin az olması nedeniyle faile verilen cezadan 'belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesini' bir bozma sebebi saymıştır. Bu karar, değerin azlığı durumunda mahkemenin TCK m. 145'i mutlaka tartışması ve uygulamama gerekçesini makul bir şekilde açıklaması gerektiğini, aksi takdirde kararın eksik inceleme nedeniyle bozulabileceğini göstermektedir.