Askeri Ceza Kanunu m. 67'de düzenlenen 'yabancı memlekete firar' suçunun unsurlarını ve manevi unsurun (kast) değerlendirilmesinde Askeri Yargıtay'ın benimsediği yaklaşımı tartışınız.

AsCK m. 67'de düzenlenen yabancı memlekete firar suçu, firar suçunun özel ve daha ağır cezayı gerektiren bir şeklidir. Suçun unsurları şunlardır: Failin Asker Kişi Olması: Bu suç da özgü bir suçtur ve faili ancak asker kişi olabilir. Fiil: Kanun maddesi seçimlik hareketler öngörmektedir. Bunlar; a) İzinli durumlar hariç, yasal bir izin olmaksızın ülke sınırları dışına çıkmak ve orada üç günden fazla kalmak, b) Yurt dışındaki bir birlikten veya görev yerinden izinsiz ayrılarak üç günden fazla birlik dışında kalmak, c) Yurt dışına gitme izni alıp, izin süresi bittikten sonra altı gün içinde mazeretsiz olarak dönmemektir. Manevi Unsur (Kast): Bu suç kasten işlenir. Failin, yurt dışına çıktığını veya dönmesi gerekirken dönmediğini bilmesi ve istemesi gerekir. Metinde, Askeri Yargıtay'ın bu suçun şekli bir suç olduğunu kabul etmekle birlikte, manevi unsurun değerlendirilmesinde katı bir tutum sergilemediği belirtilmektedir. Örneğin, bir kararında (AYDK: 20.12.2012-135/132), üç günü geçmeyen bir yurt dışı seyahatine çıkan ve dönüş uçağının sefer saatleri nedeniyle bu süreyi çok az bir farkla aşan sanığın, her türlü kuşkudan uzak bir şekilde yurt dışına firar etme kastıyla hareket ettiğinin söylenemeyeceğine karar vermiştir. Başka bir kararda (AYDK: 20.06.2013-84/79), amirlerinin bilgisi ve zımni onayıyla yurt dışına çıkan ve zamanında dönen sanıkta suç kastının oluşmadığına hükmetmiştir. Bu kararlar, mahkemenin, failin niyetini, olayın gelişimini ve somut koşulları değerlendirerek manevi unsurun varlığını dikkatle irdelemesi gerektiğini göstermektedir.