657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi bir memurun yıllık izin hakkı ile 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi bir işçinin yıllık izin hakkını; hizmet süresine bağlı izin günleri, izinlerin kullanımı (bölünmesi) ve kullanılmayan izinlerin akıbeti açılarından karşılaştırınız.

Metindeki bilgilere göre memur ve işçinin yıllık izin hakları arasında önemli farklar bulunmaktadır: 1) Hizmet Süresine Bağlı İzin Günleri: Memur (DMK m. 102): Hizmeti 1-10 yıl arası olanlar için 20 gün, 10 yıldan fazla olanlar için 30 gündür. İşçi (İş Kanunu m. 53): Hizmeti 1-5 yıl arası olanlar için 14 gün, 5-15 yıl arası olanlar için 20 gün, 15 yıldan fazla olanlar için 26 gündür. Görüldüğü gibi, özellikle mesleğe yeni başlayanlar için memurun izin süresi daha uzundur. 2) İzinlerin Kullanımı (Bölünmesi): Memur: Yıllık izinler, amirin uygun bulmasıyla toptan veya kısım kısım kullanılabilir. Bölünme için bir alt sınır veya kural yoktur. İşçi: Yıllık izin, tarafların anlaşmasıyla bölünebilir ancak bir bölümünün '10 günden aşağı olmaması' zorunludur. Bu, işçinin dinlenme hakkını korumaya yönelik bir kuraldır. 3) Kullanılmayan İzinlerin Akıbeti: Memur: Birbirini izleyen iki yılın izni bir arada verilebilir. Ancak cari yıl ve bir önceki yıl hariç, daha önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları 'düşer', yani yanar. Memuriyet sona erdiğinde kullanılmayan izinler için bir ödeme yapılmaz. İşçi: İşçinin yıllık izin hakkından vazgeçilemez. Kullanılmayan izinler yanmaz, birikir. İş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erdiğinde, işçinin hak edip de kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, son ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir (İş K. m. 59). Bu, en temel ve önemli farklardan biridir.