Yasal şartları oluşmadığı halde sehven Covid izninden faydalandırılan bir hükümlünün, dışarıda geçirdiği sürelerin infazından sayılıp sayılmayacağı hususunda İnfaz Hukuku ilkeleri çerçevesinde ortaya çıkan iki temel görüşü ve bu görüşlerin dayandığı hukuki argümanları açıklayınız. Metnin yazarının benimsediği görüş hangisidir?

Birinci görüşe göre; hükümlünün idarenin hatasında bir kusuru bulunmadığından, 'hükümlü lehine yorum', 'öngörülebilirlik' ve 'hukuk güvenliği' ilkeleri gereği dışarıda geçirdiği sürelerin infazdan sayılması gerekir. Aksi takdirde, kusuru olmayan hükümlünün cezası ağırlaştırılmış olur. İkinci görüşe göre ise; İnfaz Hukukunda kazanılmış hak yoktur. Yasal şartları oluşmayan bir iznin kullanılması eksik infaza yol açar ve bu süreler infazdan sayılamaz. Tıpkı hatalı hesaplanan koşullu salıverilme durumunda hükümlünün yeniden cezaevine alınması gibi. Metnin yazarı, 5275 sayılı Kanun Geçici m.9/5'teki şartların net ve öngörülebilir olduğunu, bu nedenle sehven izne gönderilen hükümlünün dışarıda geçirdiği sürelerin infazdan sayılmaması gerektiğini savunarak ikinci görüşü benimsemektedir.