5271 sayılı CMK m.273/5, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunu gerekçeli yapma zorunluluğunu düzenlerken, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.10.2024 tarihli, 2022/10-386 E. ve 2024/323 K. sayılı kararı, gerekçesiz başvurunun akıbeti hakkında nasıl bir yol izlenmesini öngörmektedir? Bu kararın ceza muhakemesi ilkeleri açısından eleştirisi nasıl yapılabilir?

YCGK'nın ilgili kararına göre, Cumhuriyet savcısının gerekçesiz istinaf başvurusu geçersiz sayılmaz. Öncelikle, bölge adliye mahkemesi tarafından savcıdan başvurusunun lehe mi aleyhe mi olduğunu ve gerekçelerini açıklaması istenir. Bu mümkün olmazsa veya cevap alınamazsa, başvuru 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi kıyasen uygulanarak sanık lehine yapılmış kabul edilir. Bu yaklaşım, metinde de belirtildiği gibi eleştiriye açıktır. Zira, kanunun (CMK m.273/5) açık emredici hükmünü işlevsiz bırakmakta, hukuki güvenlik ilkesini zedelemekte ve delil değerlendirmesine özgü olan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini usuli bir boşluğa hatalı bir kıyasla uygulamaktadır. Doğru olan, emredici kurala uymayan başvurunun CMK m.276/1 uyarınca reddedilmesidir.