Mirasın en yakın kanuni mirasçıların tümü tarafından reddedilmesi durumunda, murisin sağ kalan eşinin durumu 743 sayılı TKM'ye göre nasıl düzenlenmişti ve bu düzenleme modern hukuk anlayışıyla nasıl bir çelişki içindeydi?

Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 552. ve 553. maddeleri, en yakın mirasçıların (özellikle füruun/altsoyun) tamamı tarafından mirasın reddedilmesi halinde, ret keyfiyetinin sulh mahkemesince sağ kalan eşe tebliğ edileceğini ve eşin bir ay içinde mirası kabul edebileceğini düzenliyordu. Bu düzenleme, sağ kalan eşi, reddeden altsoy veya diğer mirasçıların önüne geçirerek mirasçılık sıralamasını bozan bir nitelikteydi. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2021/14-216 sayılı kararında da belirtildiği gibi, bu hüküm İsviçre Medeni Kanunu'ndan hatalı bir çeviri sonucu kanuna girmişti. Modern hukuk anlayışına göre, miras reddedildiğinde, reddeden kişi mirasbırakandan önce ölmüş gibi kabul edilir ve miras payı kendi altsoyuna, altsoyu yoksa diğer mirasçılara geçer. Sağ kalan eşin sırası gelmeden mirasçı olması, miras hukukunun temel prensiplerine aykırıdır. Nitekim 4721 sayılı yeni TMK'da bu hatalı düzenlemeye yer verilmemiştir. (Bkz: 743 s. TKM m. 552-553, YHGK E: 2021/14-216)